آسمان داغ تر از همیشه

از بالای سرم بی صدا عبور می کند

و انگار که خورشید ، ثابت مانده

ای کاش باران می بارید

آهنگ قطره ها

برای من موقع خواب

بهترین لالایی بود که فرستاد

چترم را کنار در می گذارم

شوق باریدن باران باز مرا کنار پنجره کشاند

چترم کنار در منتظر من ایستاده

من کنار پنجره به شوق باران

اولین نفری که بیرون می آمد ، او بود

آن روز پایش را از خانه بیرون نگذاشت

باران بهاري توي كوچه ها مي باريد

ترسيد تا لباس جديدش را باران خراب كند

باران بهاری شروع شد ..

قطره های باران روی پنجره سر خوردند

چه حسود ..

سرم را بلند کردم تا

محبت خیس باران صورتم را نوازش کند

سرش را بلند کرد تا

به این باران بی موقع لعنت کند ...

تفاوت در اجابتش معلوم شد

گونه های من خیس شد

و گونه های زمین نه !!

فریاد زدم :

آسمان سیاه بخیل !!

دلش گرفت

اما باران نبارید ..

.. چه مغرور شده این آسمان که وقتی دلش هم می گیرد نمی بارد

خواست نوازشم کنه

سرانگشتای خیسش از روی پنجره لغزید

و سر خورد ...

... درست مثل اشک روی گونه هام